«ایران» را دوست بداریم سزاوار است

اجتماعی /
شناسه خبر: 443186

حضور روزنامه ایران روی پیشخوان روزنامه فروشی‌ها به عنوان دومین روزنامه صبح ایران حاوی چند پیام بود.

الف) رنگ‌ها خلق شدند برای آن‌که زندگی را آنگونه که هست ببینیم نه فقط سیاه و سفید.در زمانه‌ای که روزنامه‌ها عموماً سیاه و سفید بود.
 ب) متن‌ها باید به تدریج به طرف فشرده شدن حرکت کنند.
 ج) روزنامه باید در قطعی باشد که در محدوده‌ای قابل کنترل بتوان آن را ورق زد.
 د) انتشار روزنامه‌ای وابسته به شهرداری مانند همشهری و روزنامه ایران متعلق به دولت، سازمان‌ها و نهادهای دیگر را به صرافت انتشار روزنامه و مجله انداخت که این اتفاقات موجب دامن زدن به فعالیت حرفه‌ای روزنامه نگاری و کارآفرینی برای روزنامه نویسان و دانشجویان روزنامه نگاری شد. در پرتو این اتفاقات بود که رشته روزنامه نگاری در دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی اهمیت و توسعه ویژه‌ای یافت.
«ایران» در این 25 سال البته افت و خیزهای متعدد و متنوعی داشته است که تابعی از رفتار رسانه‌ای دولت‌های مختلفی بود که روی کار آمدند. برخی موجب توسعه کمی و کیفی «ایران» شدند و آن را تا سطح یک مؤسسه فرهنگی با نشریات و ضمائم مختلف ارتقا دادند و برخی از دولت‌ها ظرفیت و ارزش‌های آن را با سیاست‌های غلط آسیب پذیر و حداقلی کردند. با این همه، ایران همچنان ماند تا جشن ورود به 25 سالگی را برپا کند. هرچند با اما و اگرهایی اما در هر حال این جشن، فرخنده و ارزشمند برای جامعه رسانه‌ای ما است. اتفاقی عزیز در روزگاری که رسانه‌ها بشدت زیر فشارهای ناروا هستند که روزنامه ایران هم از این جفا برحذر نیست.
درحالی که روزنامه‌ای که متعلق به دولت است و دولتی که مدعی شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی بهنگام است، باید فرصتی فراهم کند که روزنامه ایران از امکاناتی برخوردار باشد که به عنوان مرجع رسمی برای اطلاع‌رسانی دانش افزایی جامعه عمل کند. آن هم در شرایطی که رسانه ملی اغلب با دولت در بی‌وفایی و جفا است.
آرزو می‌کنم که دولت به این وظیفه خود در قبال تنها رسانه‌ای که از آن او و قاعدتاً تریبون اوست به نحو شایسته و سزاواری رفتار کند و آن را دریابد تا این رسانه بهتر به رسالت خود یعنی ارتباط با جامعه مخاطب عمل کند.
همینجا آرزو می‌کنم مدیران بالاسری رسانه‌های کشور و مسئولان قوای 3 گانه در مدارای بیشتری با رسانه‌ها باشند تا آنها بتوانند به رسالت تاریخی خود عمل کنند.
تصور رنجوری روزنامه ایران و دیگر روزنامه‌ها به خاطر فشارهای اغلب غیرموجه موجب خسران جایگاه رسانه‌ها است. موجب فراری دادن مخاطبان به سوی رسانه‌های غیرمسئول مجازی یا برون مرزی است. باز تولد «ایران» را به همه همکاران ارجمندم تبریک می‌گویم. هزار شاخه گل پیشکش به درگاه آنان با این تأکید که روزنامه ایران را باید دوست داشت چون سزاوار آن است.
 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.