لزوم حل ریشه ای مسأله تنبیه بدنی در مدارس

اجتماعی /
شناسه خبر: 431023

خشونت در سطح مدارس و استفاده از تنبیه بدنی به‌عنوان ابزاری تربیتی در سالیان گذشته به غلط بین معلمان و حتی والدین جاافتاده بود تا جایی که والدین هم در بسیاری مواقع مشتاق تنبیه بدنی توسط معلمان بودند و اگر معلمی دانش‌آموزی را تنبیه بدنی نمی‌کرد والدین از معلم تقاضا می‌کردند که دانش‌آموز باید تنبیه شود تا بتواند فردی موفق باشد و از همین ابزار هم خود در خانه برای تربیت فرزندان استفاده می‌کردند.

 
 
 
 پس از گذشت سال‌ها استفاده از این ابزار تربیتی منسوخ شده اما بر اساس مطالعات پژوهشگاه آموزش و پرورش متأسفانه هنوز هم گاه و بیگاه شاهد تنبیه بدنی در مدارس کشور هستیم. چرایی این مسأله از چند جنبه قابل بررسی است. 
اولین دلیل این است که وجود خشونت در جامعه، خشونت در سطح خیابان‌ها و در سطح روابط افراد با یکدیگر، خشونت علیه زنان در خانه و خانواده به کرات دیده می‌شوند. به نوعی که جامعه ما در کل دنیا از جمله جوامع خشن شناخته می‌شود. دلیل دیگر خوب نبودن حال معلمان به علت وجود مشکلات اقتصادی و ناهمخوانی هزینه‌ها و درآمدها است. معلمان از جمله زحمتکش ترین  و ضعیف‌ترین اقشار در میان کارمندان هستند و برخی از آنها زیر بار مشکلات معیشتی تاب نیاورده و خشم خود را در اشکال مختلف مانند تنبیه دانش‌آموزان بروز می‌دهند. عامل دیگر ناکارآمدی سیستم گزینش در دستگاه آموزش و پرورش است. گزینش‌های اعتقادی شاید هیچ وقت در دوران خدمت یک معلم تأثیری در روند تعلیم و تربیت نداشته باشد اما سلامت روان معلمان صددرصد به طور مستقیم تأثیرگذار است. در رابطه با حادثه‌ای که برای دانش‌آموز همدانی پیش آمد و کتک خوردن او توسط معلم و همکاسی هایش، متوجه شدیم که در نهایت با پیگیری‌های به عمل آمده معلم موردنظر، مدیر و معاون آموزشی آن مدرسه برکنار و از کار تعلیق شدند. باید توجه داشته باشیم که با پاک کردن صورت مسأله و برکناری معلم و مسئولان نامبرده، مشکل به هیچ عنوان به‌صورت ریشه‌ای حل نمی‌شود. مسأله هنگامی حل خواهد شد که هیچ معلمی در صورت نداشتن سلامت روانی وارد آموزش و پرورش نشود. این امر هم با گزینش قبل از استخدام معلم‌ها محقق می‌شود البته بی‌تردید باید معلمانی که در حال حاضر مشغول به کار هستند نیز به لحاظ روانی مورد بازبینی جدی قرار گیرند و در صورت نیاز به درمان، به مراکز درمانی ارجاع داده شده تا اقدامات درمانی لازم در خصوص آنها انجام شود. 
چنانچه معلمی با اقدامات مورد نظر درمان نشد باید به پست‌های اداری منتقل شده یا به طور کامل از گردونه تعلیم و تربیت خارج شود. توجه به کارآمدی گزینش‌ها و آموزش‌های سلامت روان ضمن خدمت معلم‌ها باید بسیار جدی‌تر شوند. آنچه از اهمیت بالایی برخوردار است این نکته است که قبل از انتقال علم باید به فکر سلامت روانی بود زیرا خشونت و ترویج آن نباید در دستگاه تعلیم و تربیت جایگاهی داشته باشد.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.