ابوالفضل زرویی نصرآباد؛ هفته ای که گذشت روی در نقاب خاک کشید

صاحب‌ جایگاهی‌ رفیع‌تر‌ از‌ آنچه‌ بر‌ آن‌ تکیه‌ زده‌ بود

فرهنگی /
شناسه خبر: 430393

ابوالفضل زرویی نصرآباد، طنزپرداز صاحب نام پس از یک دوره بیماری طولانی در واپسین ساعات شنبه گذشته در حالی درگذشت که طنز فارسی و بسیاری از طنزپردازان جوان وامدار او هستند.

  مرحوم زرویی در آستانه پنجاه سالگی از میان ما رفت و اگرچه سال‌های درخشش بی‌مانند او در مجله ماندگار گل آقا از اوایل سال 70 تا حدود سال 73 اتفاق افتاد که مقارن 22 تا 25 سالگی وی بود، اما چنان آوازه پرطنینی داشت که نام او هیچ گاه فراموش نشد. آشنایی عمیق زرویی با متون کلاسیک و ادبیات کهن فارسی از دوران نوجوانی آغاز شد. حافظه‌ای فوق‌العاده قوی داشت و بسیاری از اشعار شاعران بزرگ و جملاتی معروف از متون ادبی را به خاطر سپرده بود.
محدوده مطالعات او در این حوزه چنان گسترده بود که حتی نوشته‌هایی در مورد سحر و جادو و اطلاعاتی در مورد صور فلکی را هم در بر می‌گرفت. تسلط شگرف او بر متون کلاسیک، در کنار ذوق، استعداد و قریحه سرشار طنز این امکان را فراهم کرد که با انتشار نشریه گل آقا و آغاز همکاری، در ابتدای جوانی بسرعت به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های نشریه‌ای تبدیل شود که بسیاری از طنزپردازان پیشکسوت هم در آن قلم می‌زدند.
زرویی در قالب‌های مختلف طبع آزمایی می‌کرد. در تمامی این قالب‌ها ذوق و استعداد او مشهود بود. او در شعر چیره دست بود و طبعی روان داشت اما اوج درخشش زرویی را باید محصول خلق ستون «تذکره‌المقامات» دانست. ستونی که به تقلید از کتاب عطار نیشابوری نوشته شد.عطار در آن کتاب به نثری ساده و گاه مسجع به احوال عارفان و مشایخ و کارهای خارق‌العاده آنان می‌پرداخت و زرویی در ستون خود با همان خصوصیات سبکی، مقامات و «کارهای خارق‌العاده شان!» را به نقد می‌کشید. این ستون بسرعت در کانون توجه خوانندگان پرشمار نشریه و البته مسئولان قرار گرفت، تا جایی که بعضی مسئولان از صابری (گل آقا) می‌خواستند تا تذکره‌شان سریعتر نگاشته شود. زرویی بسرعت به شهرتی رشک برانگیز دست یافت. او در مؤسسه گل‌آقا طی دوره‌ای دبیر ماهنامه و دبیر اجرایی سالنامه بود. پس از خاتمه همکاری با گل‌آقا، با تعدادی از رسانه‌ها از جمله همشهری، جام جم، انتخاب، زن، مهر و تماشاگران به همکاری پرداخت. برای صدا و سیما نوشت. به حوزه هنری رفت و با سازمان فرهنگی و هنری شهرداری همکاری کرد، شب‌های شعر و جشنوار‌ه های طنز به راه انداخت، اما با وجود همه اینها و نیز نگارش چند مجموعه شعر طنز درخور توجه دیگر- از جمله رفوزه ها- هرگز فرصت و امکان خلق آثاری بی‌بدیل همچون «تذکره المقامات» را نیافت. ابوالفضل زرویی از نوادر طنزپردازان روزگار ما، جایگاهش در طنز بسیار رفیع‌تر از قله‌ای بود که بر آن تکیه زد.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.