ion

«ایرانی‌ها» کمپین «تحریم من را هدف قرار می‌دهد» را امضا کردند

قیام فرهنگ علیه دروغ بزرگ

فرهنگی /
شناسه خبر: 424146

هنرمندان شاخص در نامه ای خطاب به جهانیان، «مردم ایران» را قربانیان اصلی تحریم های امریکا دانستند دور جدید تحریم‌های یکجانبه امریکا علیه ایران، چند روزی است که اجرایی شده و سیاستمداران امریکایی با چهره‌ای دلسوزانه اما دروغین، لاف زدند که تحریم‌های تازه مردم ایران را گرفتار کمبودهای پزشکی نمی‌کند

 همین حرف باعث شد تا چهره‌هایی شناخته شده در حوزه‌های مختلف از فرهنگ و هنر تا سیاست و حقوق و پزشکی، علیه این ادعا موضع بگیرند و از طریق صفحات شخصی‌شان در فضای مجازی به این حرف‌های بی‌اساس واکنش نشان دهند. این هنرمندان که هشتگی به‌نام «تحریم من را هدف قرار می‌دهد» راه انداختند از واقعیت‌های تحریم ایران و تأثیر آن بر جامعه مدنی ایران، علی‌الخصوص اقشار آسیب‌پذیر سخن گفتند و به آن اعتراض کردند. رضا کیانیان، پرویز پرستویی، باران کوثری، سحر دولتشاهی و برخی دیگر از هنرمندان شناخته شده ویدئویی را با متنی مشابه در صفحه‌های اجتماعی خود منتشر کردند و در متن دوزبانه آن نوشتند:«تحریم بانکی فقط یک اقدام و یک خبر در خبرگزاری‌ها نیست... تحریم بانکی یعنی مرگ کودکان سرطانی ایران به خاطر ممنوع شدن فروش دارو.» بعد از این موج بود که طوماری علیه تحریم تهیه شد و رخشان بنی‌اعتماد در بیانیه «تحریم من را هدف قرار مى‌دهد» از همه مردم ایران دعوت کرد تا به این کمپین بپیوندند. این نامه دو زبانه که به امضای تعداد پرشماری از هنرمندان، نویسندگان و فعالان فرهنگی رسیده است از همان ابتدای متن، تأکید دارد که این متن، متنی سیاسی نیست. امضا‌کنندگان این بیانیه تأکید دارند «دولت‌ها به زبان سیاست با هم سخن می‌گویند؛ ملت‌ها اما، با زبان صداقت. زبانی از جنس فرهنگ، صلح‌ و دوستی. به‌همین خاطر تاریخ فرهنگ‌وهنرِ جهان، صادق‌ترین راوی رنج‌ها و شادی‌های ملت‌هاست.» 
نه به تحریم
این طومار به امضای چهره‌های سرشناسی چون رخشان بنی‌اعتماد، اصغر فرهادی، بهمن فرمان‌آرا، کیانوش عیاری، حسین علیزاده، کیهان کلهر، مجتبی میرتهماسب، لیلی گلستان، پری صابری، شمس لنگرودی، فرهاد توحیدی، مریم زندی، ابراهیم حقیقی و بسیاری نام‌های دیگر رسیده است. 
خسرو سینایی کارگردان ایرانی که یکی از نخستین امضاکنندگان این بیانیه بود در گفت‌و‌گو با «ایران» از دلایلش برای امضای طومار «تحریم من را قرار می‌دهد» می‌گوید. او با معقول و سنجیده دانستن متن این بیانیه می‌گوید: «دوستان برای تهیه این متن پیش‌تر زحمت کشیده بودند و آن را به من نشان دادند و من هم آن را متنی معقول و سنجیده یافتم و امضا کردم. ما هنرمندان به هیچ‌عنوان علاقه‌ای نداریم به بحث‌های سیاسی وارد شویم اما متأسفانه همیشه این‌طور بوده که ناگزیر همه چیز به این سمت کشیده می‌شود و ما همیشه درگیر این مسائل هستیم. برای من سرنوشت مردم مهم است و آنچه زندگی آنها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. این کشمکش‌های سیاسی در نهایت به ضرر دولتمردان تمام نمی‌شود و اینکه می‌گویند خطری برای مردم ندارد کاملاً یک حرف بی‌اساس است. باید ترتیبی اتخاذ شود که این فشارها از روی مردم برداشته شود و آنها برای تأمین اقلام مورد نیاز خود، مخصوصاً در بحث پزشکی و دارویی مستأصل نشوند.» سینایی در بخش دیگری از صحبت‌های خود به سیاسی نبودن این بیانیه تأکید می‌کند و می‌گوید: «این بیانیه و حرف‌هایی این‌چنین دغدغه مردم را دارند و اگر چه به مسائل سیاسی آمیخته شده اما یک بحث صرفاً سیاسی نیست. مسأله‌ای است که سیاست باعث آن شده است. من از سیاست پرهیز می‌کنم اما نمی‌توانم نسبت به آنچه سیاست و مسائل پیرامونی‌اش بر سر مردم کشورم می‌آورد بی‌توجه باشم. این دولت‌ها می‌آیند و می‌روند و مردم هستند که در این پروسه زیر بار سخت‌ترین فشارها قرار می‌گیرند و زندگیشان با چالش‌های مهمی روبه‌رو می‌شود. مردمی که زمینه‌ساز یا باعث این داستان‌ها نبوده‌اند و اگر طرف‌های امریکایی می‌گویند که مردم از این فشارها مصون هستند یک گفته دروغ و خنده‌دار است.» 
مجتبی میرطهماسب کارگردان ایرانی در گفت‌و‌گو با «ایران» معتقد است تنظیم و امضای چنین بیانیه‌هایی اصولاً کاری نیست که بتوان آن را «کار در خلأ» دانست. ما در این کشور مشکلات و مسائل بسیاری داریم که اگر بخواهیم هر بار به هر کدام آنها واکنش نشان دهیم به هزار حرف و اتهام روبه‌رو می‌شویم و شاید به‌خاطر همین است که هنرمندان در بسیاری از مسائل سکوت را به موضع‌گیری ترجیح می‌دهند و سعی می‌کنند نظر شخصی و دغدغه‌شان را برای خود نگه‌دارند تا مصادره نشود. اما این بحث، بحثی کلان و بسیار مهم است که نمی‌شود از کنار آن به سادگی گذشت.» میرطهماسب هم مانند سینایی، به سیاسی نبودن ذات این بیانیه اشاره می‌کند و می‌گوید: «ما به‌عنوان یک جمع ایرانی، با مردم دنیا با پیام صلح و دوستی سخن گفته‌ایم و از مسأله‌ای حرف‌ زده‌ایم که سیاست ما را به آن آغشته کرده است. خواستیم صدای مردم ایران را بشنوند و بدانند که این تحریم‌ها پیش از هر گروه و دسته و دولتی مردم ایران را و علی‌الخصوص کودکان و افراد نیازمند به دارو را هدف قرار داده است. این فشارهایی که دولت امریکا بر ایران می‌آورد و دیگر کشورها را هم به آن ترغیب می‌کند هیچ نتیجه‌ای جز فاجعه‌ای انسانی که در حق هزاران کودک و بزرگسال نیازمند به بار نمی‌آورد. پس روح این بیانیه، یک دعوت به همصدایی و تفکر است و نه مسأله سیاسی.» شاهد دروغین بودن ادعای امریکا که می‌گوید فروش دارو به ایران از تحریم‌ها معاف است، رأی صریح دیوان لاهه - معتبرترین نهاد حقوقی بین‌المللی - در ۳ اکتبر ۲۰۱۸ است که رسماً اعلام کرد تحریم‌های امریکا تبادلات دارویی، غذایی و پزشکی با ایران را محدود کرده و امریکا باز هم در پی عملی کردن دروغی دیگر است و باید دید این بار هم طبق معمول مردم هنردوست جهان صدای مردم ایران را در لوا و لباس فرهنگ پیش‌تر از صدای سیاست خواهند شنید یا نه.
همچنین مجید مجیدی، کارگردان سرشناس ایرانی، چهارشنبه شب در نشست پرسش و پاسخ با دانشجویان فیلمسازی آکادمی فیلم چین در پکن در پاسخ به سؤالی درباره محدودیت‌هایی که در زمینه فیلمسازی در ایران وجود دارد، تأکید کرد«بخش زیادی از شانتاژ خبری که در مورد محدودیت‌های فرهنگی در مورد ایران رسانه‌ای می‌شود تبلیغات منفی است و با هدف تخریب چهره ایران در جهان انجام می‌شود.»
کارگردان فیلم «بچه‌های آسمان» با اشاره به اینکه هر کشوری ممکن است در چارچوب آرمان‌های خود ساز و کاری برای صدور مجوز فعالیت‌های هنری از جمله فیلم داشته باشد، تأکید کرد با وجود این، فعالیت فرهنگی و هنری در ایران به مراتب بسیار آسانتر از خیلی از کشورهای دیگر است. اوهمچنین درباره تحریم‌های امریکا تأکید کرد:«همان‌طور که می‌دانید در روزهای گذشته امریکا از سر استیصال، مجدداً دارو را بر ملت ایران تحریم کرد که بیانگر ناتوانی این کشور در برابر اراده و عظمت ملت ایران است.»

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.