زبان شیرین فارسی مشحون از سخنان نغز و ضرب‌المثل‌های پرمغز است. مثلاً می‌گویند «به قطار در حال حرکت سنگ می‌زنند، نه به قطار ساکن و بی حرکت.» حال حکایت امروز ماست که در آن برخی بی هنران خارج گودنشین همواره مدعی و همیشه طلبکار، لاینقطع و پیاپی به دنبال عیبجویی و مچ‌گیری و به زیر کشیدن کسانی هستند که خاضعانه و مخلصانه کمر همت بسته و در خدمت به خلق خدا شب و روز نمی‌شناسند چرا که خدمت خلق را همان عبادت خالق می‌دانند. البته به تعبیری «کسی که دیکته ننوشته، غلط هم ندارد»، مسئولین نظام اسلامی، ازجمله دست‌اندرکاران دولت نیز مصون از خطا و اشتباه نیستند و برخلاف دولتمردان قبلی و بخصوص رئیس دولت نهم و دهم، خود را در ‌هاله‌ای از نور و معصوم تلقی نمی‌کنند. اما روی سخن با اصحاب نقد و نق است که ظاهراً جز ظلمت و تاریکی چیزی نمی‌بینند و فراموش کرده‌اند که دولتمردان کنونی در چه شرایط سختی عنان مسئولیت را به دست گرفته و چگونه خرابی‌های سال‌های ماضی را آواربرداری کرده تا قطار کشور مجدداً روی ریل صحیح قرار گیرد و به حرکت خود ادامه دهد. یکی از این عرصه‌های به گل فرو رفته، به خاطر بی تدبیری های گذشته و ناشی از شش قطعنامه تحریمی که برخی کاغذپاره‌اش می‌خواندند، عرصه پرچالش سیاست خارجی بود که به همت سربازان عرصه سیاست خارجی و افسران کارآزموده جنگ نرم دیپلماسی با راهبری فردی آگاه به دقایق و ظرایف دیپلماسی مدرن و مسلط به زبان دیپلماتیک و حاذق و شناخته شده درسطح جهانی، توانستند این قطار را مجدداً به حرکت درآورده و تلاش می‌کنند تا کشور را از گردنه‌های پرمخاطره ایران هراسی و ایران ستیزی و تحریم‌های همه‌جانبه و تمام عیار و فتنه‌های مثلث شوم ترامپیسم- صهیونیسم و سعودیسم و خدعه انزوای ایران از طریق اجماع جهانی؛ به سلامت عبور دهند. امروز کشور به مرحله‌ای از مصونیت و مقاومت در جبهه دیپلماسی و سیاست خارجی رسیده که به رغم خدعه‌ها و نیرنگ‌های رنگارنگ دشمنان جهانی و منطقه‌ای و در رأس آنها امریکا و خروج یکجانبه ترامپ از برجام و بازگشت تحریم‌های یکجانبه از سوی امریکا و ده‌ها توطئه منطقه‌ای و بین‌المللی و شعبده بازی‌های مضحک نتانیاهو و جسارت‌ها و خباثت‌های شاهزاده جوان و جاهل سعودی برای برگرداندن مجدد ایران به عصر انزوای جهانی؛ امروز به اذعان و اعتراف دوست و دشمن، خودی و بیگانه، ناظرین داخلی و خارجی و منتقدین منصف و غیرمنصف؛ جمهوری اسلامی ایران در جبهه دیپلماسی و سیاست خارجی، عرصه حقوق بین‌الملل و حتی حوزه‌های نفت و انرژی؛ پیروز نبرد نابرابر با جبهه خصم می‌باشد.
​در هنگامه پرغوغای امروز و در دنیای پرآشوبی که آفتاب معرفت در سرزمین‌های دور دست درحال غروب است و سایه انسان‌های کوته نظر و کوته بین و فرومایه (همچون ترامپ و بن سلمان و نتانیاهو)، به ظاهر بلند به نظر می‌رسد؛ عافیت‌طلبی و کنج عزلت گزینی و بیرون گود نشستن و تماشاگری و اظهار فضل کردن و نقد غیرمنصفانه؛ ساده‌ترین کارهاست. اما در چنین وانفسایی، مردان بی ادعا و پرتوانی همچون محمدجواد ظریف عنان اختیار در کف گرفته و حیثیت حرفه‌ای و اعتبار بین‌المللی خویش را به میدان عمل آورده تا بتوانند ایران عزیز را در این آشفته بازار معرکه دشمنان، با اتکا به ملت بزرگ و هدایت‌ها و حمایت‌های رهبری معظم انقلاب؛ به سلامت عبور دهند.
سخن گفتن درباره محمدجواد ظریف، امری سهل و ممتنع است. سهل است چون که شخصیتی شناخته شده در سطح داخلی و دارای اعتبار جهانی است. اما در همان حال، ممتنع و ناممکن است زیرا بنابر ذات مسئولیتی که برعهده دارد و ماهیت پیچیده و غامض مسائل سیاست خارجی که با امنیت ایران و منافع ملی ایرانی و مصالح جمهوری اسلامی سر و کار دارد، سینه‌اش مخزن اسرار بسیاری است و ناگفته‌ها و ناشنیده‌های بسیاری دارد که قابل بیان عمومی و در مقابل انظار بیگانگان و اغیار نیست.

کوتاه سخن اینکه، با همه بدعهدی‌ها و توطئه‌های دشمنان منطقه‌ای و جهانی، با همه سنگ‌اندازی‌ها و مخالف خوانی‌های برخی دوستان داخلی، با همه موانع و مشکلات ریز و درشت داخلی و خارجی؛ دستاوردهای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ظرف پنج سال اخیر، همچنان قابل مقایسه با سال‌های قبل از آن نیست: کسب موفقیت در رقابتی نابرابر با شش کشور در حوزه هسته‌ای، خلع سلاح دشمنان در میدان ایران هراسی و ایران ستیزی، رفع فتنه انزوای ایران از طریق اجماع جهانی، به انزوا کشاندن امریکا و رژیم صهیونیستی به مدد برجام و دیگر ابتکارات دیپلماتیک، موفقیت‌های بزرگ در عرصه مجامع و نهادهای سیاسی و حقوقی بین‌المللی از جمله پیروزی بزرگ در دعوای حقوقی اخیر با امریکا در دیوان بین‌المللی دادگستری (لاهه)، به تحقیر و تخفیف کشاندن ترامپ و نتانیاهو در مجمع عمومی و شورای امنیت سازمان ملل، برقراری روابطی متوازن و فعال با دیگر طرف‌های توافق هسته‌ای  از جمله روسیه، چین و کشورهای اروپایی و ایجاد بزرگ‌ترین و عمیق‌ترین شکاف فراآتلانتیکی میان اروپا و امریکا؛ از جمله موفقیت‌ها و کامیابی‌های جمهوری اسلامی ایران در سال‌های اخیر است.
​کسانی که چشم بر روی این توفیقات بسته و دستاورهای سیاسی و بین‌المللی ناشی از برجام را در حد یک توافق تجاری و اقتصادی و صرفاً با هدف رفع تحریم‌ها، فرو می‌کاهند و هر روز و به هر بهانه‌ای از حمله به دستاوردهای دولت بخصوص در عرصه سیاست خارجی فروگذار نیستند، مصداق همان افراد ناآگاهی هستند که به قطار در حال حرکت سنگ پرتاب می‌کنند. به این دوستان با تأکید باید گفت: آری ظریف فرزند خلف این ملت و وزیری در تراز جمهوری اسلامی ایران است. 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.