ion

ما در حال حاضر با یک وضعیت بحرانی و بلاتکلیفی روبه‌رو هستیم و متأسفانه سیاست‌های رسمی هم به جای اینکه اوضاع را بهتر کند آشفته‌تر کرده است. عمده ارز کشور به‌خاطر صادرات نفت، محصولات پتروشیمی، معادن و فلزات دست دولت است، با این وضعیت وقتی آشفتگی ارزی پیش می‌آید مطالبه ما از دولت خواهد بود.

 شما به رفتارهای بانک مرکزی نگاه کنید. از زمانی که رئیس جدید بانک مرکزی آمد اعلام کرد ارز، ناموس بانک مرکزی است. این مقام مسئول، بحران فعلی را به خارجی‌ها نسبت داد اما با دستکاری‌هایی که در یک روز صورت گرفت و دلار به بازار تزریق شد قیمت دلار از حدود 20 هزار به 12 هزار تومان رسید. چطور می‌شود نرخ ارز ناگهان تا این حد افت می‌کند؟ این رخداد نشان می‌دهد که نیروهایی پشت این قضیه بوده‌اند. از طرفی تبلیغات گسترده در شبکه‌های اجتماعی هم نشان داد که دولت با تمام قوا آمده پیش از تحریم‌های آبان ماه قیمت‌ها را پایین بیاورد، در حالی که وقتی سال گذشته نرخ ارز افزایش می‌یافت دولتمردان باید جلوی این وضعیت را می‌گرفتند اما متأسفانه همگرایی چندانی در تصمیمات دیده نشد. غافل از اینکه اگر نرخ ارز افزایش یابد وارد هزینه تولید می‌شود و بحران را افزایش می‌دهد. همچنان که امروز می‌بینیم با افزایش قیمت ارز، قیمت کالاها بالا رفته و براحتی هم پایین نخواهد آمد. تأکید می‌کنم دولت پیش از آنکه قیمت ارز به 20 هزار تومان برسد باید این کار را می‌کرد چون کسی که کالای خود را با ارز 18 هزار تومانی خریده حاضر نیست آن کالا را با ارز 10 هزار تومانی بفروشد. البته برخی درباره تعلل دولت در پایین آوردن نرخ ارز می‌گویند که دولت با این کار کسب درآمد کرده است که قابل قبول نیست چون به فرض دولت چنین کاری را انجام داده باشد مصداق فریب مردم است، در حالی که انتظار این است که دولت پناهگاه مردم باشد، اما اگر چنین چیزی هم نباشد این همه نوسانات بازار ارز، چنین ایده‌ای را در ذهن مردم عادی باز می‌کند و تبعات بسیار جبران‌ناپذیری هم دارد. چون اعتماد مردم به دولتمردان بشدت مخدوش می‌شود.اتفاق دیگری که می‌تواند برای ما بحران آفرین باشد نبود دورنمایی از کنش‌های اقتصادی است. در نبود این دورنما این پرسش مطرح می‌شود که آیا آبان ماه زمانی که تحریم‌های جدید علیه ایران به اجرا در می‌آید مشکلات ما بیشتر نخواهد شد؟ ما می‌دانیم اروپا به‌صورت عملی یک منبع اعتباری برای مبادلات مالی و تجاری با ایران معرفی نکرده است. هنوز از سوی اتحادیه اروپا بانکی ملی یا دولتی برای مبادلات با ایران در نظر گرفته نشده و همراهی سیاسی اروپا با ایران در برجام نمی‌تواند منافع اقتصادی ما را تأمین کند. بنابراین همین وضعیت هم می‌تواند به بلاتکلیفی‌ها دامن بزند. اما اینکه راهکار برون‌رفت چیست، این راهکار اگر هم موجود باشد یک راهکار ژورنالیستی نیست که به خبرنگاران ارائه شود. راهکارها در میزهای تصمیم‌گیری دولتمردان اتخاذ می‌شود و دولتمردان با توجه به امکانات و اقتضائات، سیاست‌ها را می‌سنجند. راهکارها را باید به دولتمردان داد، ‌البته اگر دولتمردان خود را بی‌نیاز از راهکار ندانند.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.