محمدرضا طالقانی از هیأتهای مذهبی قدیم میگوید

سادگی عزاداری ها از دست رفته

گزارش /
شناسه خبر: 411529

خیلی‌ها او را می‌شناسند حتی اگر اهل ورزش نباشند. مردی گوش شکسته که بارها در میادین مختلف با حریفان دست و پنجه نرم کرده و سال‌ها نیز ریاست فدراسیون کشتی را برعهده داشته. او سه سال پهلوان پایتخت بود. اما خیلی‌ها او را با هیأت درخونگاه می‌شناسند. او سال‌هاست که هیأت عزاداری را در خانه‌اش برپا می‌کند و می‌گوید تا زمانی که زنده باشد، چراغ این هیأت را روشن نگه خواهد داشت.

 سال‌های جوانی شما عزاداری‌های ایام محرم چه حال و هوایی داشت؟

من در یکی از قدیمی‌ترین محله‌های تهران به دنیا آمده‌ام. درخونگاه جایی بود که هیأت زیادی برپا می‌شد و مردم عاشقانه در عزاداری شرکت می‌کردند. فراموش نمی‌کنم وقتی کودک بودم  پدرم دستم را می‌گرفت و صبح زود همراه خودش به هیأت‌های عزاداری می‌برد، بعد از زیارت عاشورا در همان تکیه، صبحانه می‌خوردیم. کم کم از این هیأت‌ها خوشم آمد و جذب شدم. هرسال لحظه شماری می‌کردیم که محرم برسد و لباس مشکی به تن کنیم و برویم هیأت. آن سال‌ها هیأت‌های عزاداری شکل و شمایل سنتی داشت و مردم هم اغلب سینه‌زن و زنجیرزن بودند. بچه‌ها با عشق و علاقه زیادی در تکیه‌های عزاداری شرکت می‌کردند و معمولاً انتهای صف عزاداری می‌ایستادند. با شنیدن نوحه و عزاداری مردم واقعاً یک حالت روحانی به من دست می‌داد و اثرات آن را سال‌هاست که در زندگی‌ام می‌بینم.
چقدر نوع عزاداری‌های آن سال‌ها با امروز فرق کرده؟
من هیچ وقت دنبال مقایسه نوع عزاداری و اینکه برخی معتقدند عزاداری‌های امروز مدرن شده، نیستم. همه برای امام حسین (ع) عزاداری می‌کنند و نوع آن هیچ فرقی نمی‌کند اما آن سال‌ها عزاداری‌ها یک سادگی خاصی داشت و مردها لباس مشکی بلندی به تن می‌کردند که مقابل سینه آن باز بود تا بتوانند سینه‌زنی کنند. در محله درخونگاه هیأت‌های زیادی بود و روزهای تاسوعا و عاشورا دسته‌های زنجیرزنی و سینه‌زنی راهی خیابان‌ها و امامزاده‌ها می‌شد. از همه مهم‌تر هیأت‌ها و روضه‌خوانی‌های خانگی بود که خیلی‌ها این کار را می‌کردند و بعد از مراسم هم نذری پخش می‌کردند. متأسفانه الان سال‌هاست که این قضیه کمرنگ شده. من خوشحالم که 60سال است مجلس عزاداری در خانه‌ام برپا می‌کنم و خدا این توفیق را به من داده که امسال هم میزبان عزاداران امام حسین (ع) باشم.
چقدر مردم در برپایی این عزاداری‌ها مشارکت می‌کردند؟
همه مردم ایران عاشق امام حسین (ع) و ائمه اطهار هستند و در این راه حاضرند همه زندگی‌شان را بدهند. نقل امام حسین(ع) و یارانش بسیار متفاوت است و اگر به تاریخ ایران نگاهی بیندازیم، متوجه می‌شویم که مردم ایران همیشه برای امام مظلوم‌شان اقامه عزا می‌کنند. البته این عشق هنوز هم در دل مردم وجود دارد ولی شاید سادگی آن سال‌ها را از دست داده باشیم. قدیم‌ها بزرگان محل در کنار جوانان هیأت‌های عزاداری برپا می‌کردند و تلاش همه این بود که در عین سادگی بهترین عزاداری را داشته باشند.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.