ion

الگوی کشت راه نجات تولید

اقتصادی /
شناسه خبر: 411070

نبود الگوی کشت و نبود نظارت در کشت مناسب با نیاز بازار موجب شد تا کشاورزان از کشت برخی محصولات کشاورزی خودداری کنند و کشور با کمبود عرضه و گرانی در این محصولات مواجه شود.لایحه الگوی کشت محصولات کشاورزی حدود ۱۰ سال است که در دولت بلاتکلیف مانده، این در حالی است که تصویب و اجرای آن در شرایط فعلی می‌توانست به مدیریت مصرف آب و کنترل نوسان قیمت کمک زیادی کند.

 اجرای طرح الگوی کشت با اولویت حذف برخی محصولات آب‌بر غیراستراتژیک اهمیت زیادی در تولید دارد. 
اجرایی شدن طرح الگوی کشت با توجه به بحران شدید آب، بویژه در تولید برخی محصولات کشاورزی باعث صدمات زیادی به منابع آبی و خاکی کشور شده و به‌تبع آن بیش‌ترین ضرر و زیان متوجه تولیدکنندگان و بهره‌برداران شده است. مدیریت منابع آبی و نبود یک بانک اطلاعاتی جامع از شرایط کشاورزی کشورعامل اتخاذ تصمیمات غیراصولی و غیرکارشناسی در عرصه کشاورزی کشور شده است؛ لذا ایجاد یک بانک اطلاعاتی دقیق و جامع از تمام تولیدکنندگان و بهره‌برداران بخش کشاورزی و منابع طبیعی کشور الزامی است.
در حال حاضر اطلاعات موجود براساس خود اظهاری کشاورزان است. در حال حاضر هر کدام از دستگاه‌ها و نهادهای ذی‌ربط به‌صورت جداگانه و سلیقه‌ای تصمیمات خود را اتخاذ می‌کنند. به‌عبارتی وزارت جهاد کشاورزی و سازمان‌های تابعه، وزارت نیرو، استانداری‌ها، منابع طبیعی و در نهایت کشاورزان هر یک به نوعی برنامه‌های موازی، متضاد و گاه خاص خود را درباره کشاورزی کشور دارند. کشاورزی امروز ما نیاز مبرمی به اجرایی شدن طرح الگوی کشت و تعامل بین بخش‌های مربوطه دارد، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت نیرو و تشکل‌های بخش کشاورزی که نظام صنفی نقش ساماندهی، نظارت و همچنین مطالبه‌گری فعالیت آنها را برعهده دارد با تعامل، همپوشانی و همدلی می‌توانند گام‌های اساسی را در رابطه با ساماندهی، هدایت جامعه کشاورزی و استفاده بهینه از منابع آبی در راستای تغییر الگوی کشت در کشور بردارند و نظام صنفی آمادگی خود را در این‌‌باره اعلام می‌‌کند.
متأسفانه تولید و کشت محصولاتی که نیاز به آب بیش‌تری دارند بیش‌ترین خسارات را به منابع آبی کشور وارد کرده است؛ لذا رفتن به‌‌سمت کشت محصولاتی که نیاز آبی کم‌تری دارند ازجمله گیاهان دارویی یکی از راهکارهای مناسب برای جلوگیری از هدر رفت منابع آبی است. همچنین ممنوعیت کشت محصولات آب‌بر، ارتقای بهره‌وری با تکیه بر کاهش سطح، بالا بردن راندمان تولید و مدیریت منابع از دیگر راهکارهای پیش‌رو در این زمینه است؛ به‌عنوان مثال در هر کیلوگرم هندوانه 50 لیتر آب مصرف می‌شود و با صادرات این محصول به خارج از کشور سالانه مقادیر بسیار زیادی آب مجازی را به خارج صادر می‌کنیم که این اقدام منطقی نیست. در شرایط کنونی به‌جز دو استان مازندران و گیلان در 10تا 15 استان دیگر کشت برنج را شاهدیم. این اقدام با کدام نظارت انجام می‌شود؟ چه میزان آب برای کشت این محصول در استان‌هایی که خود درگیر خشکسالی هستند، برداشت می‌شود؟ چرا ما باید با بی‌تدبیری منابع آبی خود را نابود کنیم. این اقدامات نتیجه سیاست‌های دستوری و غیرکارشناسی نهادهای ذی‌ربط است.
در نتیجه سیاست‌های اشتباه در تولید محصولات کشاورزی در یک مقطع زمانی شاهد کمیاب شدن یک محصول و افزایش قیمت آن تا200 درصد نیز هستیم و در زمانی دیگر شاهدیم که همان محصول دارای مازاد تولید است و منجر به ضرر و زیان در تولید و هدر رفتن منابع آبی و سرمایه می‌شود. اجرایی نشدن طرح آمایش سرزمین منجر به بی‌هدفی و بی‌برنامگی در تولید محصول و عرضه آن به بازار می‌شود. مواردی ازقبیل فرهنگ‌سازی، آموزش، آگاه‌سازی و جایگزینی در روش تولید و تغییر الگوی کشت از نیازهای ضروری حال حاضر بخش کشاورزی کشور است.
  الگوی کشت راه نجات تولید

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.