ion

مروری بر آخرین فصل خندوانه که جناب خان هم داشت

خندوانه؛ رو به حضیض یا همچنان عزیز؟

فرهنگی /
شناسه خبر: 410733

فصل دیگری از برنامه «خندوانه» با شروع ماه محرم به پایان رسید. من دو فصل نخست این برنامه سرگرم کننده را به‌طور‌ جدی دنبال می‌کردم و از هوادار‌های این برنامه بودم و در شبکه‌های اجتماعی هم چند یادداشت در دفاع از آن نوشتم. «خندوانه» در آغاز راه توانست طرحی نو دراندازد و صدا و حسی دیگر در تلویزیون بسته ایران ایجاد کند و به نوعی هوای تازه‌ای بود.

 
 
 
 
 این برنامه با محوریت شادی و طنز و خنده توانست، از پاره‌ای خط‌ قرمز‌ها و خودسانسوری‌های بی‌دلیل و بی‌خود تلویزیون عبور کند و به نوعی خط قرمز‌ها را جابه‌جا کند و در جلب مخاطب هم موفق عمل کرد؛ اما از فصل دوم به بعد به تدریج رو به افول گذاشت و از استاندارد‌های آغاز راهش فاصله گرفت و عملاً آن سرمایه عظیم اجتماعی را که در دو فصل نخست ساخته بود، در فصل‌های بعدی هزینه کرد و گویی دیگر مانند آغاز راه ورودی‌های این برنامه از خروجی‌هایش کمتر است در یک مدار ثابت و تکرار شونده دنبال می‌شود و از خلاقیت‌های پیشین فاصله گرفته است. انگار تلقی دوستان این است که برنامه جا افتاده است و دیگر نیازی نیست در آن تغییری ایجاد شود، همین تلقی پاشنه آشیل برنامه «خندوانه» و دیگر برنامه‌های سرگرم کننده است. در فصل اخیر برنامه «خندوانه» به چهره‌های جوانی در موسیقی تریبون داده شد، که آثار‌شان چندان واجد ارزش‌های زیبایی‌شناسی و خلاقانه نیست و از طرفی تجربه و روزمه کاری‌شان چندان، پر بار نیست که مخاطب متقاعد شود، حضور این دست خواننده‌های جوان در برنامه «خندوانه» توجیهی دارد. صرف این‌که تک آهنگی از یک خواننده بسیار مورد توجه قرار گرفته است، دلیل قانع‌کننده و خلاقانه‌ای برای دعوت از آن فرد یا افراد برای حضور در یک برنامه نیست. به‌طور جامع‌تر می‌توان گفت یکی دیگر از دلایل افت برنامه «خندوانه» سلبریتی‌محور بودن آن است. در این فصل خندوانه غالباً چهره‌ها و آدم‌ها و افراد سلبریتی در کانون توجه برنامه بودند؛ در حالی که در آغاز راه تنوع ایده‌ها و میهمان‌ها و موضوع‌ها از دلایل توفیق و استقبال مخاطب از خندوانه بود. از طرفی‌دیگر این برنامه با گذر چند فصل دچار روزمرگی شده است و استمرار این وضعیت آینده خوبی را برای آن رقم نخواهد زد.
به اعتقاد من، نگاه تکثر‌گرا و ایده‌محور می‌تواند خندوانه را به روزهای اوجش برگرداند و بهتر است این برنامه به اقشار، افراد و جریان‌های مختلف هنری و فکری در جامعه توجه کند. فرصت و تریبون‌ را در اختیار دیدگاه‌ها و گروه‌های مختلف فکری و هنری قرار دهد و برنامه از انحصار سلبریتی‌ها، مجری‌ها و چهره‌های تلویزیونی در بیاید. عمده مزیت برنامه «خندوانه» شخصیت عروسکی جناب‌خان است و تنها بخشی از برنامه که به تکرار نیفتاده و هم‌چنان جذابیت‌های خاصی برای مخاطب دارد. محبوبیت این شخصیت عروسکی با آن بذله‌گویی و رندی‌اش هم بی‌دلیل نیست. جناب‌خان با نگاهی انتقادی، رُک و خلاق و حضور ذهن خوب چالش‌های مردم ایران را باز‌گو می‌کند. خط‌ قرمز‌ها و خودسانسوری‌های بی‌مورد در فضا‌های گوناگون رسانه‌ای و اجتماعی را نقد می‌کند و به‌رغم این‌که این شخصیت اصالتاً جنوبی اسـت، اما به دیگر گویش‌ها، لهجه‌های اقوام مختلف ایران نه تنها بی‌اعتنا نیست بلکه به شکل شیرینی با لهجه‌ها و گویش‌های متعدد حرف می‌زند و مخاطب بیش‌تر از پیش می‌تواند با این شخصیت همذات پنداری کند و به تعبیری احساس کند از طریق جناب خان دیگران صدای او و دغدغه‌ها و نگرانی‌هایش را می‌شنوند. «خندوانه» هنوز می‌تواند استقبال گسترده مخاطب‌هایش را داشته باشد، به‌ شرطی که بیش از پیش صدای مردم و دغدغه‌های‌شان باشد و نگاهی تکثر‌گرا داشته باشد و از انحصار‌گرایی و تک‌گویی پرهیز کند.
 

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.