ion

گفت‌و‌گوی «ایران» با سفیر نیکاراگوئه در تهران

در حال بازگشت به وضع عادی هستیم

بین الملل /
شناسه خبر: 410728
از بهار امسال نیکاراگوئه درگیر چالشی جدی با مخالفانی که از سوی کشورهایی خارجی حمایت و تغذیه می‌شوند، بوده‌است. به این بهانه به سراغ ماریو بارکرو بالتودونو سفیر نیکاراگوئه در تهران رفتیم و از او دلایل این ناآرامی‌ها را جویا شدیم.
روابط میان ایران و نیکاراگوئه را چگونه توصیف می‌کنید؟
روابط ایران و نیکاراگوئه که تشابهات تاریخی زیادی بین آنان وجود دارد، روابطی گرم و دوستانه است. دو کشور همزمان هم کودتاهای مشابهی را تجربه کردند و هم انقلاب هر دو کشور در یک سال رخ داد. به علاوه، هر دو کشور پایبند به اصول و ارزش‌های مشابهی مانند یکپارچگی و اتحاد و دوستی هستند و عقاید ضد امپریالیستی دارند. مردم و دولت نیکاراگوئه همچون مردم و دولت ایران بسیار دوست دارند، بهترین روابط را بر اساس احترام متقابل با تمامی کشورها داشته باشند. اما همانند ایران یک کشور ضد امپریالیستی محسوب می‌شوند که سیاست‌های امپریالیستی ایالات متحده را نمی‌پذیرند. ما با ایران و مردم این کشور روابط بسیار عالی داریم. ایران دارای فرهنگ بسیار بزرگ و غنی پنج هزار ساله است. همچنین ما کاملاً مخالف حرکت امریکا در خروج از برجام هستیم و معتقدیم رئیس جمهوری این کشور مرتکب اشتباه بزرگی شده‌است.
مبادلات دو کشور در زمینه‌های تجارت و توریسم را چگونه برآورد می‌کنید؟
مسافت زیاد بین دو سرزمین و هزینه‌های هنگفت سفرهای توریستی و تجاری باعث شده‌است، مبادلات دو کشور در این زمینه‌ها پایین باشد. البته در زمینه تجارت، مشکلات به وجود آمده بواسطه نبود روابط بانکی بین آنها که انتقال پول از یکی به دیگری را بسیار دشوار می‌کند نیز بسیار مؤثر بوده‌است. اما ما در حال تلاش برای یافتن راه‌ها و سازوکارهایی هستیم تا فارغ از تحریم‌های یکجانبه هسته‌ای امریکا علیه ایران، خصوصاً محدودیت‌های بانکی، وارد مبادلات تجاری بیشتری با ایران شویم. 
کمی در مورد درگیری‌های اخیر در نیکاراگوئه بین دولت و گروه‌های مخالف وابسته به امریکا توضیح دهید.
نیکاراگوئه در حال انجام پیشرفت بسیار خوبی در زمینه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بود. بخش گردشگری این کشور نیز در حال رشد و ترقی با سرعت بسیار بالایی بود و شاهد حضور گردشگران امریکایی و کانادایی و اروپایی در کشورمان بودیم. تا اینکه گروه‌هایی وابسته به سازمان‌هایی مردم نهاد در نیکاراگوئه که مورد حمایت مالی ایالات متحده هستند، شروع به ابراز مخالفت با رئیس جمهوری کنونی نیکاراگوئه دانیل اورتگا کردند که از سال 2007 با محبوبیتی 70 درصدی سکان کشور را به دست گرفته‌است.
امریکا در این سال‌ها سعی داشته، دولت نیکاراگوئه را با این بهانه پوچ، مسخره و دیوانه وار که این کشور کوچک خطری برای صلح و امنیت بین‌المللی است، برکنار کند. بنابراین با حمایت مالی از این سازمان‌های مردم نهاد مداخله‌های فراوانی در نیکاراگوئه داشته‌است. این گروه‌ها در 18 آوریل 2018، به بهانه مخالفت با قانون امنیت اجتماعی، به خیابان‌ها ریختند و دست به تظاهرات زدند. اما موضوع این بود که آنها قصد انجام تظاهرات صلح‌جویانه را نداشتند و دست به خشونت ‌زدند. اورتگا در واکنش به این اقدامات، قانون وضع شده را لغو کرد و از معترضان درخواست برگزاری یک گفت‌و‌گوی ملی را کرد. گروه‌های مخالف با این درخواست موافقت کردند و به پای میز گفت‌و‌گو آمدند. اما مشخص شد نیت آنان اجرای نمایش ضد دولتی در تلویزیون بوده‌است و بلافاصله به جای گفت‌و‌گو برای حل مشکل، خواستار برکناری اورتگا شدند. مشخص بود آنها در پی انجام کودتا علیه دولت وقت نیکاراگوئه بودند. اعتراضات این گروه‌ها روز به روز خشونت آمیزتر شد و شکل وحشیانه تری به خود گرفت. آنها افرادی که قصد عبور از موانع آنها را داشتند دستگیر کرده، به شکل وحشیانه می‌کشتند، شکنجه می‌کردند یا زنده می‌سوزاندند و از این اعمال خشونت بار خود فیلم یا عکس می‌گرفتند. سرانجام دولت نیکاراگوئه به این نتیجه رسید که تحمل این رویه دیگر کافی است و به وسیله پلیس اقدام به برداشتن موانع ایجاد شده توسط این گروه‌ها را کرد. مردم نیز به پلیس در این کار کمک می‌کردند. در هنگام انجام این مهم 198 نفر توسط گروه‌های معترض داخل موانع کشته شدند. هم‌اکنون دیگر مانعی در خیابان‌های نیکاراگوئه نیست و دولت و مردم این کشور در حال بازسازی اقتصاد آسیب دیده خود و بازگشت به‌وضع عادی هستند. اکنون مردم نیکاراگوئه به خیابان‌ها می‌آیند و خواستار صلح و عدالت هستند، اما در صلح و به دور از خشونت.
دلیل دشمنی ایالات متحده با دولت کنونی نیکاراگوئه چیست؟ آیا اهداف اقتصادی را دنبال می‌کند؟
گمان می‌کنم این عداوت بیشتر از آنکه با مصالح اقتصادی انجام شده‌باشد، ریشه در عقاید امپریالیستی امریکا در قبال نیکاراگوئه و کشورهای دیگر دارد. واشنگتن گمان می‌کند منطقه امریکای لاتین حیاط خلوت ایالات متحده است. آنها باور دارند که یک کشور استثنا هستند و همه باید دموکراسی آنها و نظام و نحوه زندگی‌شان را تقلید کنند. کسانی که سبک امریکا در مسائل مختلف را تقلید نمی‌کنند، به دشمنان این کشور تبدیل می‌شوند. امریکا در پی آن است که معیار خود از دموکراسی را به نیکاراگوئه که یک کشور مستقل است تحمیل کند.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.