ion

به بهانه 21 شهریور روز ملی سینما

چالش‌های سینمای ایران

فرهنگی /
شناسه خبر: 410325

عمده چالش و مشکل سینمای ایران در مقطع کنونی مدیریتی است و بازتاب این بحران را می‌توان در سطوح مختلف سینمای ایران دید. از آن جمله تنزل کیفی و خلاقانه آثار سینمایی بویژه در عرصه کمدی را هم می‌توان از همین منظر دید.

در شرایط اجتماعی – اقتصادی کنونی طبیعی است آثار سرگرم‌کننده و کمدی بیش از دیگر گونه‌های سینمایی مورد توجه مخاطب‌ها قرار گیرد تا شاید کمی آلام، اندوه و فشار مخاطب تسکین پیدا کند و به‌همین اعتبار مردم از این دست آثار استقبال می‌کنند و بالطبع در این آثار ملاک عمل نه ارزش‌های خلاقانه و سینمایی بلکه معطوف به اقبال و توجه مخاطب است و از این‌رو هرچه پیش‌تر می‌رویم کیفیت‌ آثار نازل می‌شود و فیلم‌ها به سمت ابتذال می‌روند؛ منظورم از «ابتذال» بی‌اعتنایی کارگردان‌ها و عوامل مختلف این دست فیلم‌ها به ارزش‌های زیبایی‌شناسی و خلاقانه و هنری است و عموماً در سطحی‌ترین شکل ممکن کار را به انجام می‌رسانند. منتها این «ابتذال» پدیده تازه‌ای نیست، مسأله امروز و دیروز نیست. بی‌توجهی مدیریت دولتی و خصوصی و نظام صنفی ما به اقتصاد سینما عملاً کار را به این‌جا رسانده است و استمرار این وضعیت وضع را بدتر هم خواهد کرد. عمده آثار سینمایی ایران، محصول شرکت‌ها و نهادها و افراد تک‌محصولی است. فقدان تنوع در آثار شرکت‌های فیلم‌سازی و پرهیز از ریسک و محافظه‌کاری مفرط صاحبان سرمایه و تهیه‌کننده‌ها دست به دست هم می‌دهد تا تولید‌کننده‌ها اعم از شرکت‌ها و نهاد‌ها و افراد به فکر بیشترین انتفاع مالی باشند؛ بنابراین مسیر‌های تجربه شده و کم و بیش جواب گرفته را دنبال می‌کنند. عملاً با این رویکرد و مشی تولید آثار سینمایی به قهقرا می‌رود. سینمای ما توانایی تولید سازمان‌یافته را ندارد و در این سال‌ها سینمای ما نتوانست صنعتی شود، کمپانی‌های بزرگ فیلم‌سازی شکل بگیرد و این کمپانی‌ها بتوانند در زمینه‌های مختلف سرمایه‌گذاری و تولید اثر کنند و مبتنی بر استاندارد‌های جهانی آنها را دسته‌بندی و عرضه کنند. بر همین اساس عمده توجه معطوف به سینمای کمدی نازل شد و رغبت برای تولید در این عرصه بیشتر شد و عملاً توازن تولید در سینمای ایران بهم ریخت. این هم نباید از نظر دور داشت که همه آثار سینمای کمدی هم با کامیابی و موفقیت همراه نبود و از میان ‌شمار زیادی آثار تولیدی در این عرصه معدود فیلم‌هایی در فروش و جلب مخاطب موفق می‌شوند و بخش عمده آثار با شکست روبه‌رو می‌شود و چالشی به چالش‌های اقتصاد سینمای ایران اضافه می‌شود. دو بخش مدیریت دولتی و مدیریت خصوصی و صنفی سینمای ما در رقم خوردن و شکل‌گیری این وضعیت سهیم هستند و هر یک از این بخش‌ها به نحوی مانع شکل‌گیری صنعت سینما و فعالیت کمپانی‌های بزرگ فیلم‌سازی با استاندارد‌های جهانی شدند. بیشتر از مدیریت خصوصی، نهاد‌های دولتی مانع شکل‌گیری کمپانی‌ها، سینمایی شدند. سال‌ها پیش من با تأسیس «سینماگستر» تلاش کردم این ایده را محقق کنم و کمپانی فیلم‌سازی را سر و شکل دهم اما آنقدر از طرف بدنه سینما و نهاد‌های مدیریت دولتی با چالش و سنگ‌اندازی روبه‌رو شدم که عملاً عطای آن را به لقایش بخشیدم و پس از چندی ناچار به تعطیلی آن شرکت شدم. همچنین رانت‌های اقتصادی دولتی به جریان‌های خاص در سینما و ورود پول‌ها و سرمایه‌های مشکوک هم از دیگر چالش‌هایی است که اقتصاد سینمای ما را تهدید می‌کند و عملاً مانع شکل‌گیری یک نظام اقتصادی شفاف و سود‌ده در سینمای ایران می‌شود. تعلل نهاد‌های صنفی سینمایی و بی‌اعتنایی نهاد‌های دولتی در برخورد با رانت و سرمایه‌گذاری‌های مشکوک، نظم و نظام اقتصادی سینما را در هم ریخته است و بیش از اینکه وضعیت کنونی صدمه‌های جبران‌ناپذیری را به اقتصاد سینمای ما وارد کند باید با این پدید‌ه ها برخورد شود.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.