ion

ماجرای تاجر جهانگردی که برای کودکان ویتنام آرزو ساخت

لبخند ، هدیه ای برای بچه های زخم خورده+ تصاویر

زندگی /
شناسه خبر: 374463

نیل برماس تاجری است که روزگاری برای لذت بردن دور جهان سفر می کرد تا اینکه کشور ویتنام دیدگاه او را نسبت به زندگی تغییر داد. بچه های خیابانی این کشور باعث شدند تا او با راه اندازی مرکزی برای آنها آرزو بسازد. او با تامین محلی برای استذراحت و تامین غذا به شکل حرفه ای به آنها آموزش آشپزی داد تا در آینده بتوانند در بهترین هتل های جهان مشغول کار شوند.

ایران آنلاین /این مرد تاجر جهان دیده در سفر دور آسیا در شهر هو چی مین کشور ویتنام با کودکانی رو به رو شد که از گرسنگی در حال مرگ بودند.

برماس به خبرنگار سی‌.ان‌.ان می‌گوید: «در خیابان دسته دسته بچه فقیر و گرسنه راه می‌رفتند. آنها از مردم می‌خواستند به آنها شیر بدهند و نه پول. این حرف درون مرا به لرزه انداخت  و تا مدت‌ها بعد از آن روز به آن فکر می‌کردم.»
برماس که مشاور هتل‌ها و رستوران‌های زیادی در نقاط مختلف جهان بود، به این موضوع فکر کرد که برای این بچه‌ها وعده‌های ساده غذا آماده کند. این قدم ضروری بود و او باید این کار را می‌کرد.
او این کار را ادامه داد تا اینکه در سال 2007 مؤسسه غیرانتفاعی بلندپروازانه خود به نام خیابان‌ها را به راه انداخت. مرکز اصلی آن هم در همان شهر هو چی مین در ویتنام بود.
این مؤسسه برای بچه‌های در معرض خطر برنامه‌ای 18 ماهه در نظر گرفت تا زندگی آنها را تا حد زیادی تغییر دهد و به آنها کمک کند تا به آینده خود فکر کنند. هدف او آماده کردن این بچه‌ها برای فعالیت در صنعت آشپزی و میهمانداری ویتنام بود، هدفی که آن روزها عده کمی آن را جدی می‌گرفتند.
او در ادامه حرفهایش می‌گوید: «آنها از نقاط مختلف کشور آمده بودند و همه زندگی‌های سختی را در مسیرهای گوناگون طی کرده بودند. داستان زندگی خیلی از آنها بهت آور و غم انگیز بود. ما برای آنها برنامه‌ای ساختارمند و تجربه‌ای منحصر به فرد فراهم کردیم.»
گروه سنی این بچه‌ها بین 16 تا 22 سال بود. مؤسسه برای آنها محل زندگی، غذا، مراقبت‌های پزشکی، لباس و خدمات حمایتی فراهم کرد. هدف این بود تا کارآموزان با کسب مهارت و اعتماد به نفس آماده ورود به بازار کار بشوند.
برخی از آنها از جاهایی آمده بودند که هزار کیلومتر با این شهر فاصله داشت. آنها می‌خواستند با حضور در دوره کارآموزی مؤسسه خیابان‌ها از بند خیابان رها شوند. بچه‌هایی که می‌خواستند زندگی هایشان را از ریشه تغییر بدهند.
برماس می‌گوید: «تمام تلاش ما این بود که برای این آدم‌ها آرزو بسازیم. ما می‌خواستیم آنها به آرزو فکر کنند. خیلی از آنها نمی‌دانستند آرزو یعنی چه. اصلاً مفهوم آرزو داشتن را درک نمی‌کردند و این خیلی آزاردهنده بود. بعضی جاها، وقتی یکی از این بچه‌های نیازمند را از روستای فقیرشان می‌بردیم، بقیه خانواده‌های روستا به فکر فرو می‌رفتند که چرا بچه ما نباید برود؟»
در حال حاضر این مؤسسه 75 کارآموز دارد و همه اعضای مؤسسه که در این بخش فعالیت می‌کنند ویتنامی هستند. برای بهبود کیفیت آموزش، او سرآشپزها و متخصصانی را نیز از نقاط مختلف جهان به خدمت گرفت تا بچه‌ها حرفه‌ای آموزش ببینند. این مؤسسه زیر نظر دولت ویتنام کار می‌کند و مطابق با قوانین کار عمل می‌کند.در پایان سال، نزدیک به 250 نفر دوره آموزشی این مؤسسه را به پایان رسانده و وارد بازار کار می‌شوند.

 

برماس می‌گوید: او صددرصد اطمینان دارد که این بچه‌ها در هتل‌ها و رستوران‌های چهار ستاره و پنج ستاره استخدام شده و در آینده می‌توانند در حوزه کاری‌شان جهانی باشند.
«من مطمئنم این بچه‌ها موفق می‌شوند. این بچه‌ها قدردان فرصتی که نصیب‌شان شده هستند. ما حتماً حداقل دو سال بعد از فارغ‌التحصیلی با این بچه‌ها در تماس خواهیم بود تا ببینیم چه کار می‌کنند. اگر نیاز باشد این زمان را افزایش هم خواهیم داد. من می‌خواهم برنامه‌ام را به سرتاسر کشور ویتنام گسترش بدهم و این هدفم در زندگی است.»
وقتی خبرنگار از او پرسید که این بچه‌ها را با چه فرآیندی انتخاب می‌کند، برماس پاسخ داد: «همه این بچه‌ها از خانواده‌هایی می‌آیند که هر روز با فقر دست و پنجه نرم می‌کنند و غذای چندانی برای خوردن ندارند. در خانه‌های آنها خبری از آب لوله کشی و برق و تلفن نیست و خانه‌های اکثرشان شبیه آلونکی است که آنها را سرگردان خیابان‌ها نکند. بعضی از آنها گرفتار ایدز هستند و بعضی قاچاق شده‌اند. این بچه‌ها زندگی‌های دردناکی را پشت سر گذاشته‌اند.
برای انتخاب آنها معمولاً سراغ پیشینه بچه‌ها می‌رویم و اگر خانواده‌ای داشته باشند از محل زندگی‌شان دیدن می‌کنیم. به یتیم خانه می‌رویم، در خیابان‌ها می‌چرخیم، از روستاهای دور افتاده بازدید می‌کنیم و به هر جایی که امکان دارد چنین نوجوان یا جوانی درآنجا زندگی کند سرکشی می‌کنیم. ما سعی می‌کنیم بچه‌های واقعاً نیازمند را انتخاب کنیم. ما بچه‌هایی را انتخاب می‌کنیم که در زندگی زخم خورده‌اند و هدف مؤسسه التیام این زخم‌هاست.
این تنها شانس اکثر آنهاست تا از خیابان و محله‌های پرخطر نجات پیدا کنند، زندگی کنند، تجربه کسب کنند و لبخند بزنند. امیدوارم آنها هم روزی لبخند را به بچه‌های نیازمند هدیه بدهند.»

ماجرای تاجر جهانگردی که برای کودکان ویتنام آرزو ساخت  لبخند ، هدیه ای برای بچه های زخم خورده
ماجرای تاجر جهانگردی که برای کودکان ویتنام آرزو ساخت  لبخند ، هدیه ای برای بچه های زخم خورده
ماجرای تاجر جهانگردی که برای کودکان ویتنام آرزو ساخت  لبخند ، هدیه ای برای بچه های زخم خورده
ماجرای تاجر جهانگردی که برای کودکان ویتنام آرزو ساخت  لبخند ، هدیه ای برای بچه های زخم خورده

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.