ion

تجدید خاطرات و جادوهای ماندگار در «کن 2018»

از نولان مدرن تا کوبریک کلاسیک

فرهنگی /
شناسه خبر: 359566

دیروز (سه‌شنبه) سه فیلم دیگر از بخش مسابقه جشنواره «کن 2018» به‌نمایش درآمد که در میان‌شان فیلم جنایی و عمیق «مرد سگی» به‌کارگردانی متئو گارونه ایتالیایی سرو صدای بیشتری به پا کرد و به‌جمع فیلم‌هایی پیوست که در میان 21 فیلم بخش مسابقه صلاحیت بیشتر برای کسب جایزه نخل طلایی دارند.

ایران آنلاین / این فیلمی است که گارونه در آن شرایط کنونی ایتالیا را با مظاهر قدیمی فرهنگی این کشور پیوند می‌زند و با زوم کردن روی دو خانواده خاص که سرکرده یکی از آنها یک گانگستر بزرگ است، از ارتباط‌های آنان و ناملایماتی که پلیس و نیروی قضایی کشور برای این گانگستر پدید می‌آورند سخن می‌گوید.

وقتی نولان آمد

با این‌حال سه‌شنبه در کن یک خبر ویژه بر جشنواره سایه انداخت و آن خبر حضور کریستوفر نولان معروف در محل جشنواره و اظهارات فراوان و جالب او پیرامون مسائل مختلف بود. نولان 47 ساله و بریتانیایی که طی 18 سال فیلمسازی خود کارهای غیر متعارفی همچون «ممنتو» (1999)، «بیخوابی» (2001)، سه‌گانه «بت‌من» (2005، 2008 و 2012)، «تلقین» (2009)، «بین ستاره‌ای» (2014) و «دانکرک» (2017) را ساخته است، دیروز طی یک مصاحبه‌ به تمام دوستداران و اهالی تازه‌کار سینما توصیه کرد «2001: یک اودیسه فضایی» شاهکار سال 1968 استنلی کوبریک را بارها ببینند و از آن درس بگیرند و همان را مبنای کار خودشان قرار دهند و هرگز به‌این نتیجه نرسند که به سطح مطلوب رسیده‌اند و دیگر نیازی به آموختن ندارند.
تجربه‌ای ناب در 71 سالگی
این نخستین‌بار است که کریستوفر نولان به‌ کن 71 ساله می‌آید. عجبا که این مرتبه نخست هم نه به سبب اکران فیلمی تازه از او در سواحل گرم و آفتاب فرانسه بلکه در ارتباط با پخش نسخه‌ای 70 میلیمتری و جدید از «اودیسه فضایی» و به مناسبت پنجاهمین سال اکران عمومی این فیلم آمده است. در میان حضار کاتارینا کوبریک دختر کوبریک فقید (که در سال 1999 درگذشت) و همچنین کایر دولئا بازیگر نقش اصلی فیلم و دنیس ویله‌نوو کانادایی هم مشاهده می‌شدند که آخری یک کارگردان مجرب و عضوی از هیأت ژوری جشنواره امسال هم هست. نولان خطاب به حضار گفت: هفت سال بیشتر نداشتم که پدرم مرا به تماشای «اودیسه فضایی» برد که یک بار دیگر و در نسخه‌ای 70 میلیمتری و قدری طولانی‌تر از نسخه اولیه در چند تماشاخانه در سطح شهر لندن به نمایش درآمده بود و حضور ما در تالاری در میدان مشهور لستر در مرکز شهر لندن شکل گرفت. هرگز نمی‌توانید بفهمید در حدود 4 ساعتی که به تماشای آن فیلم مشغول بودم، چه بر من گذشت و چگونه زندگی‌ام به کلی عوض شد و به نولانی تبدیل شدم که سال‌هاست می‌بینید. تجربه آن کار شگرف همواره با من است و ضروری‌ترین کاری که باید در اواخر بهار 2018 در «کن 2018» انجام بدهم، سوق دادن جوان‌ترها به سوی همان تجربه و جادوی ماندگاری است که بر شمردم.
مثل یک استاد دانشگاه
نولان که مانند مارتین اسکورسیسی ید طولایی در سخنوری دارد و همواره مثل یک استاد دانشگاه و پروفسور علم سینما درباره ریشه‌های این هنر جذاب سخن می‌گوید، افزود: بسیاری از ایده‌های من طی تمامی این سال‌ها از درون همان تجربه ناب بیرون آمده است. سینما هنری منحصر بفرد و یک راه متفاوت برای بیان احساسات و ترسیم رویکردهای انسانی است و اگر کوبریک را استاد در گزینش راه‌های غیرمعمول در این زمینه بدانیم من افتخار شاگردی غیرمستقیم او را داشته و همواره کوشیده‌ام جهان هستی را آن‌گونه ببینم که او در «2001: یک اودیسه فضایی» دیده است؛ این نه یک داستان فضایی صرف و خیالپردازی سینمایی بلکه شرح خلقت بشر و داستان شکل‌گیری انسان‌ها در کره خاکی است. چیزی که هنوز با دیدن آن به‌ وجد می‌آیم و غصه می‌خورم که چرا هرگز تبدیل به کوبریک نمی‌شوم و لنز‌های ناب او را کشف نمی‌کنم.
پس‌از سخنرانی 90 دقیقه‌ای نولان حضار به تماشای «اودیسه فضایی» نشستند و نیم قرن پس از پخش مرتبه اول آن با همان حیرتی سالن را ترک کردند که نولان و پدرش در یکی از روزهای عمر طلایی 1970 تالار را ترک کرده بودند. تاریخ‌های بکر همیشه این‌گونه تکرار می‌شوند./روزنامه ایران

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.