ion

بهروز سپیدنامه شاعر و پژوهشگر ایلامی در گفت‌و‌گو با "ایران"

جایگزین کردن حوزه‌ها به صلاح نیست!

پایداری /
شناسه خبر: 338620

بهروز سپیدنامه شاعر و پژوهشگر توانمند ایلامی نامی آشنا برای دوستداران شعر و ادبیات است. او که افزون بر فعالیت فرهنگی و ادبی در زمینه تألیف و ترجمه کتب ادبی هم فعالیت دارد، سال ۱۳۶۴ در آزمون ورودی مراکز تربیت معلم پذیرفته شد و سال ۱۳۶۶ با اخذ مدرک فوق دیپلم علوم اجتماعی و به‌عنوان دانشجوی ممتاز از مرکز تربیت معلم شهید اشرفی اصفهانی روانه تدریس برای فرزندان محروم دیار خود شد.

ایران آنلاین /مرجان قندی

بهروز سپیدنامه شاعر و پژوهشگر توانمند ایلامی نامی آشنا برای دوستداران شعر و ادبیات است. او که افزون بر فعالیت فرهنگی و ادبی در زمینه تألیف و ترجمه کتب ادبی هم فعالیت دارد، سال ۱۳۶۴ در آزمون ورودی مراکز تربیت معلم پذیرفته شد و سال ۱۳۶۶ با اخذ مدرک فوق دیپلم علوم اجتماعی و به‌عنوان دانشجوی ممتاز از مرکز تربیت معلم شهید اشرفی اصفهانی روانه تدریس  برای فرزندان محروم دیار خود شد. او به مدت ۲ سال در روستای «کان گنبد» به تدریس پرداخت و در کنار تدریس با انجام فعالیت‌های هنری و فوق برنامه زمینه‌های پرورش استعدادهای دانش‌آموزان روستایی را فراهم کرد. سپیدنامه دارای مدرک خوشنویسی از انجمن خوشنویسان  ایران  هم است. او پس از پذیرفته شدن در کنکور سراسری، به دانشگاه علامهٔ طباطبایی راه یافت تا در رشتهٔ علوم اجتماعی گرایش پژوهشگری تحصیلات خود را ادامه دهد. سپیدنامه در تمام این سال‌ها کنار تحصیل توانست به‌ عنوان یکی از شاعران و مترجمان اثرگذار دههٔ هفتاد نام خود را در جریان شعری ایران ماندگار کند. ناگفته نماند که سپیدنامه از معدود شاعران ایلامی است که شعر و غزل ایلام را در دههٔ هفتاد به علاقه مندان معرفی کرد. این شاعر شیرین سخن پس از اخذ مدرک دکتری در رشته جامعه‌شناسی فرهنگی به‌عنوان هیأت علمی در دانشگاه ایلام به تدریس و پژوهش اشتغال دارد. از زمین باران (مجموعه شعرپایداری) و عشق این ماه سرگردان (مجموعه غزل ۱)، ویرگول (مجموعه مقالات اجتماعی فرهنگی۱)، چرخش ایدئولوژی (مجموعه مقالات اجتماعی فرهنگی ۲)، عقیق و ارغوان (مجموعه شعر آیینی)، حنجره‌های بیدار(ترجمه شعر مقاومت بین‌الملل اسلامی)، صبح نقره‌ای (مجموعه شعر فرهنگیان)، زمزمه محبت (مجموعه خاطرات دانش‌آموزی)، نگاه نو (مجموعه مقالات بررسی تحلیل شعر فارسی ایلام با همکاری سید مالک صادقیان) و... ازجمله آثار این هنرمند است. کسب عنوان پژوهشگر برتر استان در سال ۱۳۷۷، کسب عنوان پژوهشگر نمونه در سال ۱۳۸۲، نفر اول شعر دانشجویان سراسر کشور در سال ۱۳۷۱ تنها گوشه‌ای از کارنامه درخشان فعالیت‌های اوست. با سپیدنامه گفت‌و‌گویی انجام دادیم تا بیشتر درباره فعالیت‌های اخیر و آثار تازه‌اش بدانیم.

کمی از آثار و دلمشغولی تان برایمان بگویید.
بعد از آخرین مجموعه‌ای که چاپ کردم بیشتر وقت و فعالیتم را برای کارهای پژوهشی گذاشتم اما همچنان شعر هم می‌سرایم. البته فعلاً قصدی برای چاپ کتاب ندارم و منتظر هستم آثارم در حوزه ترجمه کامل شود و سروده‌های خودم که یک مجموعه غزل و دوبیتی است ویرایش کنم و بعد به چاپ و نشر فکر کنم. در حال حاضر سروده‌های تازه‌ام را در فضای مجازی و کانال شخصی ام می‌گذارم تا آثار جدید سریعتر به دست مخاطبان برسد. با این کار هم ارتباطم با مخاطبان برقرار است و هم جاذبه‌های تصویری به بیشتر دیده شدن کارها کمک می‌کند. فکر نمی‌کنم سال 97 هم بتوانم آثارم را به چاپ برسانم؛ بشدت به کارهای پژوهشی دانشگاه مشغول هستم و چون این پژوهش‌ها مربوط به رشته تحصیلی‌ام جامعه شناسی فرهنگی است جمع‌آوری شعرهایم در اولویت بعدی کارهایم قرار می‌گیرند. اما جزو دغدغه‌های ذهنی‌ام است که درخصوص جامعه شناسی ادبیات پژوهشی انجام دهم که خلأاش در میان آثار حوزه ادبیات حس می‌شود. در میان آثار دیده‌ام که هم درباره ادبیات و هم جامعه شناسی آثار پژوهشی خوبی داریم اما کتابی درخصوص جامعه شناسی ادبیات ندیده‌ام و امیدوارم بتوانم از پس این کار بخوبی بر بیایم و با توجه به کارهای پژوهشی که در دانشگاه انجام داده‌ام و تجربه‌هایی که در حوزه شعر و ادبیات دارم کتابی ماندگار از خودم برجای بگذارم.

شما از شاعران با تجربه حوزه دفاع مقدس هستید، وضعیت امروز ادبیات جنگ را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
در فضای مجازی آثار شاعران را دنبال می‌کنم.،اما کمتر از شاعران پیشکسوت حوزه پایداری و دفاع مقدس اثری دیدم. اکثر نسلی که در جنگ حضور داشتند سکوت کرده‌اند و درگیر روزمرگی زندگی شده‌اند و اکثر کارهایی هم که از نسل جوان دیدم اشعاری متفاوت از قبل هستند و اینطور به نظر می آید که آنها یا اصلاً جنگ را درک نکردند یا از خواندن آثار دیگر شاعران با جنگ ارتباط برقرار کردند که برای کسب تجربه سرودن شعر در این حوزه کافی نبوده است. شاید بشود گفت که در حوزه فیلم و سینما در این حوزه بهتر کار شده اما در حوزه شعر دفاع مقدس حتی کنگره‌هایی که به بهانه گردهمایی و دیدار شاعران جوان و پیشکسوت برگزار می‌شد خبری نیست. می‌شود گفت شعر آیینی جایگزینی برای شعر دفاع مقدس شده است. خوب است که شعر آیینی پررنگ شده اما هر کدام از حوزه‌ها باید سهم خودشان را داشته باشد و جایگزینی برای حوزه دیگر نشوند. اگر معدود آثار متفاوت و قابل تأمل را کنار بگذاریم باید بگوییم با جایگزین کردن حوزه‌ها ما فقط شاهد آثاری کلیشه‌ای در این حوزه هستیم.

با این شرایط فکر می‌کنید چه آینده‌ای در انتظار ادبیات جنگ است؟
شعر دفاع مقدس نیاز به کار و تلاش بیشتر و فرهنگ‌سازی دارد. حوزه ادبیات جنگ در بیشتر کشور‌ها حوزه موفقیت آمیزی بوده است و فرصت‌های خوبی برای ادبیات آن کشور ایجاد کرده است اما کدامیک از آثار ما در این حوزه به زبان‌های خارجی ترجمه شده است که صدا کند و مورد استقبال قرار گیرد؟ نویسنده‌های روسیه‌ای در این رابطه رمان‌های خواندنی نوشته‌اند که در دنیا صدا کرد. ما هم با افتخارآفرینی‌هایی که در 8 سال دفاع مقدس داشتیم قطعاً می‌توانیم آثار غرور آفرینی در این زمینه تولید کنیم. متأسفانه باید بگویم ما در حوزه پایداری اثر فاخری نداریم که در دنیا شناخته شده باشد. به نظر من مسئولان باید آسیب شناسی کنند و برای پرداخت هنری به این موضوع راه چاره بیاندیشند. آیا آنقدر که ما برای حمایت از برخی کشورها آثاری را تولید و تبلیغ کردیم آنها هم برای ما گامی بر می‌داشته اند؟ در کل باید بگوییم این حوزه از ادبیات ما نیازمند مدیریت فرهنگی ویژه‌ای است. در غیر این صورت نباید در انتظار اتفاقات خوب باشیم.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.