ماجرای فیلم شدن یک گزارش حوادثی و پاسخ کارگردان به اعتراض ها

چرا باید فیلم مصاحبه با دلال اعضای بدن نمایش داده شود

1396/2/1 |
12:49 |
شناسه خبر: 208157
گفت‌وگو با همایون اسعدیان   هر نقدی وارد نیست

همایون اسعدیان در تازه‌ترین اثر سینمایی‌اش «یک روز بخصوص» موضوعی جنجالی را انتخاب کرد و از ابتدای اکران انتقادهایی را به همراه داشت. نقد مدیر انجمن اهدای عضو ایران به موضوع مطرح‌شده در فیلم، ازجمله همین انتقادهاست، با همایون اسعدیان درباره حواشی اخیر فیلم و البته چرایی انتخاب سوژه این فیلم صحبت کردیم.

ایران آنلاین/ ظاهرا ایده ابتدایی «یک روز بخصوص» از مطلبی در جراید انتخاب و پرداخت شده؛ ایده‌ای که قطعا دارای حساسیت‌هایی است. چطور شد سراغ چنین موضوعی رفتید که اتفاقا با تجربیات پیشین شما هم کاملا متفاوت است؟

انتخاب فیلم‌نامه یا ایده ابتدایی، با خبر روزنامه شروع نشد؛ ما ابتدا با طرحی شروع کردیم که در میانه‌های نگارش فیلم‌نامه، با مصاحبه‌ای در روزنامه «شرق» مواجه شدیم؛ مصاحبه با یک دلال اعضای بدن که بسیار گفت‌وگوی جذابی بود و به‌شدت به ما ایده داد. این ایده را که ما با این موضوع آشنا شدیم که اساسا چنین شغلی هم وجود دارد.
  طبعا از ابتدا می‌دانستید انتخاب این موضوع و صحبت درباره آن، بحث‌هایی را به دنبال خواهد داشت و اعتراضاتی به همراه دارد...
بله. ما این نگرانی را داشتیم و می‌دانستیم موضوعی است که حساسیت‌هایی را برمی‌انگیزد؛ اما من این سوژه را انتخاب کردم و ترجیح دادم به عنوان فیلم جدید روی این موضوع کار کنم و به شکل پرداخت و تصویرکردنش هم فکر کردم. اینکه سعی کردم روی مرزها حرکت کنم.
در فیلم‌نامه به این موضوع نمی‌رسیم که اصلا چنین باندی وجود دارد یا نه؟ یا اگر هست چه شکلی است؟ در حقیقت در این فیلم موقعیت قهرمان من بیش از هر چیز اهمیت دارد که آیا عملی را انجام می‌دهد یا خیر؟ اینکه خانم دکتر نجفی‌زاده- مدیر انجمن اهدای عضو ایران- انتقادی را مطرح کردند، کمی برای من عجیب بود؛ چراکه مثلا حق دارند بگویند داستان واقعی نیست یا اینکه بگویند فیلم بدی ساختم؛ اما به‌هیچ‌وجه حق ندارند حکم اجتهاد صادر کنند و بگویند یک فیلم اکران شود یا نشود. در سینما شورای پروانه نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وجود دارد که متشکل از نمایندگان نهادهای مختلفی است و درباره اکران فیلم‌ها تصمیم‌گیری می‌کند.
 به‌هرحال این مشکل سال‌هاست در سینمای ما وجود دارد که بسیاری از نهادها و ارگان‌ها، بدون اعتنا به تصمیم وزارت ارشاد یا شورای صنفی نمایش، درباره اکران‌شدن یا نشدن فیلمی اظهارنظر می‌کنند. ظاهرا این موضوع حل‌شدنی نیست.
همان‌طورکه اشاره کردید، این مشکل سال‌هاست وجود دارد. واقعیت این است متأسفانه ما به‌راحتی حکم صادر می‌کنیم و فکر می‌کنیم می‌توانیم تعیین‌کننده باشیم و باور نداریم مسئولانی در سطوح مدیریتی حضور دارند که کارشان رسیدگی به همین موضوعات است و آنها هستند که قدرت تصمیم‌گیری دارند. مثال ساده‌تر این است که اگر همین الان در خیابان با مجوزهای لازم مشغول فیلم‌برداری باشید، تعداد زیادی از شما خواهند پرسید با چه مجوزی فیلم‌برداری می‌کنید؟ و هر کسی فکر می‌کند مجوز را باید خودش صادر کند. بنابراین برخی باور ندارند سازوکاری وجود دارد که وظیفه آنها همین نظارت‌ها است.
شاید بهتر است وقتی قرار است انتقادی را مطرح کنیم، به این موضوع دقت کنیم که نمی‌توان هر نقدی را وارد دانست و انتظار داشت به محض مطرح‌کردن انتقاد درباره فیلمی، به‌راحتی آن را از اکران برداشت. بنابراین انتقاد مطرح‌شده از سمت مدیر انجمن اهدای عضو ایران، برای من پذیرفتنی نیست. انتقاد آنها را در حدی که بگویند احتمالا فیلم درباره اهدای عضو، فیلم مفیدی نیست، می‌پذیرم؛ اما به‌هیچ‌وجه نمی‌توانم باور کنم هر شخص یا نهادی فراتر از آن عمل کند.
  «یک روز بخصوص» از ابتدای اکران با برخی حواشی مواجه شد؛ مثل نقدی که در ارتباط با دولتی یا شخصی‌بودن فیلم مطرح بود و برخی معتقد بودند برخلاف گفته‌های شما، فیلم دولتی است.
البته در همان زمان جواب این دوستان داده شد؛ اما پاسخ مشخص من این است که در زمان اکران فیلم‌های نوروزی، همه فیلم‌ها به حمایت از یکدیگر و سینمای ایران تبلیغاتی را آغاز کردند و این اتفاق بسیار در‌خور احترام است. متأسفانه برخی دوستان که ظاهرا به هیچ کجا پاسخ‌گو نیستند، شروع به جوسازی علیه فیلم‌ها کردند و عنوان شد به دلیل حضور دکتر ایازی سر صحنه ما، احتمالا فیلم با حمایت وزارت بهداشت ساخته شده است؛ درصورتی‌که دکتر ایازی به دلیل لطفی که همیشه به من و مازیار میری دارد، دعوت ما را پذیرفت و سر صحنه حاضر شد و علاوه بر آن، به‌هرحال هر فیلمی تیتراژی دارد و قطعا اگر فیلم با حمایت ارگانی ساخته شود، در تیتراژ ذکر خواهد شد؛ درصورتی‌که در فیلم ما چنین چیزی را نمی‌بینید. این ماجرا صرفا یک دروغ و جوسازی بود.
«یک روز بخصوص» از طریق من و علی سرتیپی ساخته شد و وام دریافتی از بنیاد فارابی که به اکثر فیلم‌ها تعلق می‌گیرد. هیچ نهاد دولتی در این فیلم سرمایه‌گذاری نکرده است و این را که برخی با چه ذهنیتی شروع به جوسازی می‌کنند، نمی‌دانم./شرق/بهناز شیربانی
 
 
نظرات | 0 نظر
captcha