شهر کتاب مرکزی نشر شهر عصر سه‌شنبه میزبانی استادان و پیشکسوتانی را برعهده داشت که به پاس چند دهه فعالیت ادبی ابوالحسن نجفی و به بهانه برگزاری نخستین دوره از جایزه‌ای با همین عنوان جمع شدند تا یاد و خاطره وی را گرامی دارند.

ایران آنلاین /به گزارش «ایران» شهرکتاب، سه‌شنبه روزی متفاوت از روزهای گذشته‌اش را پشت سر گذاشت، ادیبان و مترجمان پیشکسوتی همچون ضیاء موحد، مژده دقیقی، حسین معصومی همدانی، اسماعیل سعادت و اسدالله امرایی آمدند تا شاهد برگزاری نخستین دوره از جایزه استاد نجفی باشند.
تنها یک سال از درگذشت این پیشکسوت عرصه ادبیات می‌گذرد، مترجم، ادیب و محققی که سال‌ها در عرصه ادبیات و کتاب کار کرد و آثار ارزشمندی همچون «غلط ننویسیم» را تألیف کرد و به یادگار گذاشت. بسیاری فعالان عرصه ادبیات تنها همین کتاب وی را سنگری برای پاسداری از زبان فارسی می‌دانند و «فرهنگ عامیانه» را هم سرآمد فرهنگنامه‌نویسی در کشورمان عنوان می‌کنند.
یونس تراکمه، که از داستان نویسان دهه چهل به شمار می‌آید معتقد است استاد نجفی شاعری بود که شعر نمی‌گفت و داستان‌نویسی بود که داستان نمی‌نوشت. البته زنده یاد محمد قاضی که خود از مترجمان مطرح کشورمان بود هم درباره ترجمه‌های وی تأکید داشت که آثار وی گل سرسبد ترجمه‌ها از فرانسه به فارسی است.
علی اصغر محمدخانی، معاون فرهنگی مؤسسه شهر کتاب که ایده برگزاری این جایزه را خود او مطرح کرد در ابتدای مراسم گفت: «نجفی فقط یک مترجم، محقق، فرهنگ نگار و ادیب برگزیده نبود چراکه ما به غیر از ادب از او ادب نفس هم آموختیم. ما سال گذشته یک پشتوانه قوی را در زبان، فرهنگ، ادبیات و ترجمه از دست دادیم.»
به گفته محمدخانی هیأت علمی این جایزه در نخستین دوره برگزاری اش، ضیاء موحد، حسین معصومی همدانی، مهستی بحرینی، عبدالله کوثری، محمود حسینی زاد و مژده دقیقی بودند. البته علاوه بر حضور این استادان عرصه کتاب و ادبیات از راهنمایی و همفکری صاحبنظران دیگری هم بهره گرفته شده است.
وی ضمن ارائه گزارشی از نحوه داوری آثار ارسال شده به این دوره از جایزه استاد نجفی ادامه داد: «امسال 80 اثر بعد از فراخوان به دبیرخانه هیأت داوران ارسال شد که در نهایت 5 اثر به مرحله نهایی راه پیدا کردند. حامیان معنوی و مادی این جایزه نیز خانواده استاد و بهمن فرمان آرا و امید طبیب‌زاده و حسین کریمی مدیر انتشارات نیلوفر بودند.»
ضیاء موحد، پیشکسوت فلسفه و منطق که خود از اعضای هیأت داوری این دوره بود با اشاره فعالیت‌های نجفی و اینکه آیا او نظریه‌ای در باب ترجمه داشته یا نه هم گفت: «یکی از آموزه‌های نجفی این بود که ترجمه کاری است که با مهارت و تمرین به‌دست می‌آید. او همچنین معتقد بود ترجمه کاری است خلاقانه که این حرف دقیقاً مقابل حرف بسیاری از افرادی است که از تناظر یک به یک فارغ از محتوای زبانی در ترجمه سخن می‌گویند.»
حسین معصومی همدانی یکی دیگر از پیشکسوتان عرصه ادبیات هم با اشاره به برخی ویژگی‌های زنده یاد نجفی گفت: «یکی از خصوصیات زنده یاد نجفی و برخی همدوره‌ای‌هایش معاصر کردن ترجمه با آثار ترجمه شده است، هرچند شاید این ترجمه‌ها آثاری باشند که مدتی بعد در زبان اصلی مقبول نباشند اما خواندن این آثار کمک بزرگی به آشنایی مخاطبان با فضای معاصر مبدأ کتاب هاست.»
مژده دقیقی هم درباره ویژگی‌های استاد نجفی تأکید کرد که او علاوه بر دقت و وسواس بسیاری که در امانتداری و ترجمه صحیح آثار داشت تلاش می‌کرد هر چه بیشتر در قالب سبک نویسنده فرو رود تا خود به‌عنوان مترجم هر چه کمتر دیده شود.
بر اساس اعلام از میان کتاب های «آنچه با خود حمل می‌کردند، به نویسندگی تیم اوبراین و ترجمه علی معصومی»، «در راه، اثر جک کواک و ترجمه احسان نوروزی»، «کپسول زمان، اثر پل آستر و ترجمه خجسته کیهان»، «آشیان اشراف، اثر ایوان تورگینف و ترجمه آبتین گلکار»و «گاردن پارتی نوشته کاترین منسفیلد و ترجمه نرگس انتخابی»، ترجمه آبتین گلکار عنوان ترجمه برتر را از آن خود ساخت.
در پایان این برنامه نشان طلایی منقش به تصویر زنده یاد استاد ابوالحسن نجفی و ۵ سکه به آبتین گلکار اهدا شد. وی در سخنانی پس از دریافت جایزه، پیشنهاد راه‌اندازی جایزه‌ای ویژه ویراستاران را مطرح کرد چراکه به گفته او یکی از عوامل مؤثر در ارائه یک ترجمه خوب، ویراستاری صحیح و دقیق آن است./روزنامه ایران

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در سایت منتشر خواهد شد.

پیام های که حاوی تهمت یا افترا باشد در سایت منتشر نخواهد شد.

پیام های که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبز با خبر باشد منتشر نخواهد شد.